Het begint ieder jaar, zo ergens rond Pasen. Advertenties maken ons erop attent. Enthousiasmerende commercials proberen ons te verleiden. Zelfs onze regionale kwaliteitskrant besteedt er aandacht aan. In de vorm van een special. "Ervaar de kick van angst", kopt de krant ons 's morgens vriendelijk toe vanaf de mat. De onderkop is nog vele malen prettiger: "Je eigen fobieën overheersen in de Tower of Terror." Wat een feest.
Wat is dat toch met pretparken en angsten? En wat is dat voor iemand die de bloedstollende kop "Ervaar de kick van angst. Je eigen fobieën overheersen in de Tower of Terror" wel prettig vindt bekken? Men gaat niet over één nacht ijs bij het bedenken van een nieuwe attractie. Hier wordt door fobie-experts over nagedacht. In een brainstorm verzamelen de lieden pretmakers namelijk eerst alle fobieën. Het uitgangspunt ‘mensen voelen zich niet prettig in kleine, donkere ruimtes' wordt al gauw gevonden en leidt tot gejuich en applaus aan de brainstormtafel. De pretfobiemannen hebben er lol in. Een sinister gebouw doet de rest. Alle middelen worden ingezet om bezoekers ongerust te maken, te laten schrikken of angst aan te jagen. Dat trekt namelijk meer bezoekers. Mooi op tijd voor de meivakantie. Voor vele angstzoekende gezinnetjes een mooie gelegenheid om pret te gaan beleven.
Ja, ieder jaar tussen paas- en herfstvakantie wordt er wat van ons, gezinnen met kinderen verwacht. We moeten naar buiten. En niet zomaar naar buiten. Pret moeten we hebben! Feest moeten we vieren. Bang moeten we worden. Kindermagazines met gratis stickervel en scheetzakken zetten kindlief alvast in de zeurstand. Alleen ontaarde ouders ontwijken de plaatsen waar je deze zomer toch echt geweest moet zijn. Dit ten koste van het kind dat nu niet meer kan meepraten over El Condor en King Kong. Waar is het pret, waar is het pretter? Niet alleen in Disneyland Resort Paris komen vette nieuwe attracties in 2008. We kunnen nog meer verwachten. Veel meer. En als er geen nieuwe attracties te verwachten zijn, dan is dat omdat ze die vetste attracties al hebben.
Zoals de G-Force voor echte bikkels en de Goliath die we moeten bedwingen. Maar bij G-Force krijg ik vreemde associaties en verder ben ik uit de tijd dat je naar Parijs ging voor de Eiffeltoren en de Arc de Triomphe, niet voor iets waar het woord Resort in voorkwam. Goliath was in mijn tijd evenmin een garantie voor veel pret. Ik associeer deze reus met harde kerkbanken, pepermuntjes en armenwapperende dominees. Goliath is namelijk geen attractie, maar een Bijbelse figuur. Een kampvechter van de Filistijnen (wie wil er in Godesnaam naar de Filistijnen?), verslagen door een jong kereltje dat met stenen gooide.
Ik krijg nu wel een beeld bij de tekst ‘Goliath, wie kan dit monster bedwingen' zoals het favoriete tijdschrift van zoonlief het verwoordt. Ook de prijs ‘win vrijkaartjes voor je hele klas' komt daarmee in een ander daglicht te staan. Ik stel me voor dat de hele klas - de zakken gevuld met stenen - naar de Goliath gaat om ‘het monster te bedwingen'. Gewoon rüchtsichtslos stenen gooien naar Goliath, net zo lang totdat het monster bedwongen is of de pretparkpolitie de stenengooiende jongens uit het park zet als waren zij Oegandese kindsoldaten. Voor "Ja, maar, wij zijn David, wij zijn winnaar" is het te laat. Uit met de pret!
Het is bijna meivakantie. Dit jaar valt de meivakantie erg gunstig. Koninginnedag, Hemelvaartsdag, 5 mei maken er gezamenlijk een erg lang weekend van. Het zal druk worden in de pretparken en daarom gooien sommigen de deuren extra lang open. Hard werken voor alle Goliaths, King Kongs en Vliegende Hollanders. Zo'n Vliegende Hollander spuugt als ie een goeie dag heeft toch maar zo'n tweeduizend bezoekers per uur uit. Vergelijkingen komen naar boven, maar blijven onuitgesproken.
Dochterlief heeft van school een boekje meegekregen: "Vrijheid maak je met elkaar." Een boekje van het Nationaal comité 4 en 5 mei, over wat oorlog met je doet, over dodenherdenking, volkerenmoord van nu, over kindsoldaten, over kinderen die angst kennen zonder dat ze ooit in Disney Resort Paris geweest zijn. Doodsbang zijn geweest nog voordat de Tower of Terror geopend werd. Omdat ze hun eigen kamp of terror hebben in Darfur.Wie niet kan vluchten, die gaat dood. Zonder dat er een brainstormsessie van fobie-experts aan vooraf is gegaan. Morgen ga ik het maar eens met mijn gekinderte hebben over het boekje dat nu nog achteloos op tafel ligt naast Scheetzak Magazine. De oplage is 220.000 dus ik ben vast niet de enige. Vast niet.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten