Wetensnapper. De term is niet van mij, maar van mijn dochter. Ze was denk ik een jaar of vier, misschien vijf. Iemand die ergens heel erg veel verstand van had, dat was een wetensnapper, vond ze. Simpel. Het gaat niet alleen om het weten, maar ook om het snappen. Zodat je er iets mee kunt. Ik vond dat toen al erg mooi en erg waar, iets om te onthouden voor later. Nu bijvoorbeeld.
De afgelopen drie weken heb ik behoorlijk veel tijd besteed aan scriptie no. 6. Als je zo’n scriptie aan het schrijven bent, lees je veel. Iedere keer lees ik weer (te) veel en ligt de studeerkamer weer te vol met literatuur, interessante artikelen, verhalen, readers, rapporten en andere letters. Na een week of twee wordt meneer Schrijft wat mopperig dat de werkkamer (da’s namelijk dezelfde kamer) continu een zooi is; bezet en bezaaid met papier. Tja, iedere keer opruimen en transformeren in nette stapeltjes, is ook zo wat. Gaat ontzettend veel tijd in zitten die ik ook aan leukere dingen kan besteden. Bovendien heb ik diezelfde zooi de dag erna toch weer nodig. Juist ja. Twee dagen later besluit ik toch maar met de laptop en stapel boeken ergens anders te zitten in de hoop dat meneer Schrijft spontaan bedenkt dat hij dan ‘eindelijk aan de slag kan met het netwerk’.
Dochterlief is al lang kleuter-af en zit sinds kort in de in de brugklas. Of ik iets leuks wil doen met haar haar en Latijn wil overhoren. Natuurlijk wil ik dat, leg mijn boeken weg. Een beetje wetensnapper snapt dat er belangrijkere zaken zijn dan boeken en scripties.
Oorspronkelijk gepubliceerd op vkblog, woensdag 4 november 2009 0:12 door rachel_schrijft
Geen opmerkingen:
Een reactie posten